"Złote jabłko "
Mit ten opowiada o kłótni trzech bogiń Hery , Ateny oraz Afrodyty . Do walki dochodzi podczas wesela Tetydy i Peleusa , na które nie została zaproszona Eris bogini niezgody . Rozzłoszczona zaistniałą sytuacją postanawia podrzucić na stół weselny złote jabłko z przypisem " Dla najpiękniejszej" . Tak też wybuchł konflikt który miał rozwiązać wysłannik Cezara Parys . Młodzieniec ten jest księciem trojańskim niestety musiał zostać zabity z powodu przepowiedni w której miał być przyczyną upadku państwa . W grocie każda z bogiń próbując przeciągnąć go na swoją stronę oferowała mu różne dary , Hera bogactwo , Atena wiedzę a Afrodyta najpiękniejszą z kobiet Helenę . Parys bez wahania wybiera Afrodytę . Wybór ten zapoczątkował wojnę trojańską .
"Persefona"
Persefona zwana również Korą była córką Zeusa oraz Demeter bogini ziemi . Pewnego dnia podczas zabawy na łące zerwała kwiat narcyza , w tedy z podziemi wyłonił się Hades w swej złotej karawanie i za zgodą jej ojca uprowadził dziewczynę . Matka nie znając prawdy na zniknięcia jej córki , przez dziewięć dni i nocy szukał jej na ziemi . W końcu nad zrozpaczoną Demeter ulitował się Helios , który wyznał jej całą prawdę . Rozwścieczona bogini rzuca na ziemie klątwę nieurodzaju . Zeus postanowił oddać Korę bogini na 9 miesięcy w roku , na wiosnę ziemia stroiła się przygotowując na przyjęcie jej , natomiast rzewnie płakała jesienią kiedy córka miała powrócić do otchłani hadesu.
"Mit o Orfeuszu i Eurydyce"
Orfeusz był młodym uzdolnionym młodzieńcem , na śmierć zakochanym w Eurydyce nimfie drzewnej , niestety nie była to odwzajemniona miłość. Pewnego dnia gdy przechadzała się po lesie zauważyła Aristajosema który również się w niej podkochiwał . Nieszczęsna zaczęła uciekać , wtedy ukąsiła ją żmija . Zrozpaczony Orfeusz postanowił udać się w głąb hadesu , aby błagać Hadesa o uwolnienie dziewczyny . Pan ciemności przystał na jego prośby , ale jeśli młodzieniec jeszcze kiedy kol wiek spojrzy na nią to już nigdy jej nie odzyska . Chłopak nie wytrzymał pokusy i odwrócił głowę , a Erudytki już tam nie było.
" Mit o Arachne"
Atena potrafiła wspaniale wyszywać , była w tym najlepsza n olimpie , pewnego dnia doszła do niej wiadomość iż pewna królewna przechwala się że robi to o wiele lepiej od bogini . Oby dwie stanęły do pojedynku , który miał rozstrzygnąć spór . Atena obawiając się przegrane z człowiekiem podarła przepiękną tkaninę księżniczki , ta w akcie rozpaczy powiesiła się . Bogini żałując swego zachowania zamieniła Arachne w pająka aby ta mogła tkać wspaniałe sieci.
środa, 21 grudnia 2011
niedziela, 11 grudnia 2011
Opis bogów
Najważniejszy z bogów. Syn Rei i Kronosa, zabił ojca i uwolnił połknięte przez niego rodzeństwo: Posejdona, Hadesa, Hestię, Demeter i Herę . Późniejszy władca Olimpu. Posiadał liczne potomstwo Opiekun królów i ładu na świecie. Pan i stwórca ziemi, nieba i burzy. Jego gniew szczególnie wzbudzali ludzie, którzy składali fałszywe przysięgi. Przedstawiany z piorunem w ręku który jest jego atrybutem .
Córka Kronosa i Rei. Siostra Posejdona, Hadesa, Hestii, Demeter. Żona i siostra Zeusa. Matka Hefajstosa, Hebe i Aresa. Władczyni Olimpu i nieba. Była bardzo zazdrosna o liczne kochanki swojego męża. Opiekunka małżeństw i wierności małżeńskiej. Patronka kobiet zamężnych. Poświęcono jej pawia i kukułkę. Natomiast w ofierze składano krowy.Jej główne atrybuty to granat, lilia, kłosy
Albo Pallas Atena, Pallada. Najukochańsza córka Zeusa. Wyszła z głowy ojca w pełnej zbroi. Bogini mądrości, sztuki wojennej, nauki. Opiekunka Aten a także , drzew oliwnych, tkactwa i rzemiosła. Jej atrybutem była sowa, ze względu na wielką wiedzę jaką posiadała Atena.
Córka Zeusa. Urodziła się z piany morskiej na Cyprze. Żona Hefajstosa. Matka Erosa, Hermafrodyty i Eneasza. Bogini piękna, miłości, rozkoszy. Poświęcono jej gołębie, róże, Ośrodki kultu to mi. Cypr, Knidos (Azja Mniejsza), wyspa Cytera, Korynt. Najpiękniejsza bogini na Olimpie.
Córka Kronosa i Rei. Siostra Zeusa, Hadesa, Posejdona, Hery i Hestii. Nieszczęśliwa matka Persefony i Plutosa. Bogini roli, ziemi, pól uprawnych, urodzaju, pór roku. Przedstawiana z bukietem kłosów zbóż w ręku. Z kultu Demeter, związanego z odradzaniem się ziarna, wyłoniła się idea nieśmiertelności duszy i życia pozagrobowego - myśl przewodnia Eleuzynii.
Córka Kronosa i Rei. Siostra Zeusa, Posejdona, Hadesa, Demeter. Ślubowała pozostanie w dziewictwie. Ją pierwszą wzywano w przysięgach i jej pierwszej składano ofiary. Patronka ogniska domowego, rodziny, sierot i wdów. Jej atrybuty to płomień, ognisko.
Syn Kronosa i Rei. Brat Zeusa, Hadesa, Demeter, Hestii i Hery. Mąż Amfitryty. Władca wód . Opiekun żeglarzy i rybaków, którzy modlili się do niego o spokój na morzu, . Przedstawiany na rydwanie unoszącym się na falach z trójzębem w ręku, którym wzburzał i uciszał wody, kruszył skały.
Syn Kronosa i Rei. Brat Zeusa, Posejdona, Demeter, Hery, Hestii. Mąż Persefony (Kory). Władca podziemia i zmarłych, przez co często wzbudzał w ludziach lęk. Panował w Hadesie - miejscu, do którego udają się dusze po śmierci. Poświęcano mu narcyzy i cyprysy oraz ofiary z czarnych owiec. Jego atrybuty to berło i klucze .
. Córka Demeter i Zeusa. Żona Hadesa, przez którego została uprowadzona po zerwaniu zakazanego kwiatu - narcyza. Okres wegetacji roślin spędzała na ziemi z matką, a resztę czasu w Hadesie.
Tytan. Najmłodszy syn Gai i Uranosa. Brat i mąż Rei. Pokonał ojca, który nałożył na niego klątwę, że jego syn także odbierze mu władzę. Połykał swoje potomstwo: Herę, Hestię, Demeter, Posejdona, Hadesa. W skutek spisku Rei został obalony przez Zeusa, najmłodszego syna. Ojciec bogów.
Ojciec Pana. Posłaniec bogów i przewodnik dusz do świata zmarłych. W młodości wygnany z Olimpu za drobne kradzieże, później wrócił do łask bogów. Opiekun kupców, złodziei, wynalazców, poetów, podróżnych, pasterzy i ich stad. Wyobrażany w kapeluszu podróżnym, w uskrzydlonych sandałach lub jako "dobrego pasterza" z owieczką na ramionach.
Syn Hyperiona i Tei. Brat Selene i Eos. Bóg słońca, źródeł światła i życia. Regulował bieg dnia. Świadek wszystkich czynów i mściciel występków. Wyobrażany w złotym rydwanie zaprzężonym w cztery białe rumaki. Ośrodkiem kultu był Rodos.
Syn Latony i Zeusa. Brat-bliźniak Artemidy (Artemis). Lekarz "schorzeń ciała i duszy". Bóg słońca, światła, wróżb, wyroczni i nagłej śmierci. Opiekun sztuki, muzyki, piękna i poezji. Za jego atrybuty uważa się łuk i lirę. Święty ptak: łabędź, święte drzewo: laur. Posiadał 9 muz:
Kalliope (Pięknolica) - muza pieśni bohaterskiej, trzyma rylec i tabliczkę do pisania
Klio (Głosząca sławę) - zajmuje się historią i ma zwój pergaminu
Euterpe (Radosna) - patronka liryki, gra na flecie
Taleja (Rozkoszna) - pokazuje maskę komiczną jako muza komedii
Melpomene (Śpiewająca) - jest muzą tragedii i poznać ja można po smutnej masce
Terpsychora (Kochająca taniec) - z wielką lirą w ręku uczy ludzi tańca
Erato (Umiłowana) - na małej cytrze wygrywa pieśni miłosne
Polihymnia( Obfitująca w hymny) - chodzi w głębokiej zasłonie, jakiej używało się przy obrzędach religijnych, albowiem zsyła natchnienie tym, którzy piszą hymny i pieśni pobożne
Urania (Niebiańska) - dźwiga globus astralny, gdyż jej dziełem jest gwiaździarstwo.
Córka Latony i Zeusa. Siostra-bliźniaczka Apolla. Odznaczała się niezwykle brutalnymi zemstami, szczególnie na mężczyznach, którzy byli nią zafascynowani. Dziewicza bogini księżyca, lasu, zwierzyny łownej, łąk, myśliwych. W Azji Mniejszej utożsamiana z Wielką Macierzą (Kybele). Jej atrybutami był łuk i strzały w kołczanie.
Syn Zeusa i Semele. Inaczej Bakchos lub Bachus. Bóg ekstazy, wina i winnej latorośli. Opiekun pijaków. Ku jego czci urządzono teatr grecki. Posiadał własne święto - Dionizje. Wyobrażany w otoczeniu satyrów, sylenów i menad. Jako bóstwo odradzającej się przyrody Dionizos pojawiał się w kulcie Demeter i Persefony (Eleuzynie).
Subskrybuj:
Posty (Atom)